"  چه زیباست زندگی  "

"دوست داشتن و عشق"

دوست داشتن از عشق برتر است.

برگی از دفترچه یادداشت من:

این مطلب را سالیان قبل از نوشته های استاد دکتر علی شریعتی را در دفترچه ام یادداشت نموده ام:

_ دوست داشتن از عشق برتر است،

_ عشق یک جوشش کور است و پیوندی  از سر نابینایی ؛ اما دوست داشتن پیوندی خود آگاه و از روی بصیرت روشن و زلال.  

_ عشق بیشتر از غریزه آب می خورد و هرچه از غریزه سر زند بی ارزش است و دوست داشتن از روح طلوع می کند و تا هرجا که یک روح ارتفاع  دارد ؛ دوست داشتن نیز همگام با آن اوج می گیرد.

_ عشق با دوری و نزدیکی در نوسان است ؛ اگر دوری به طول انجامد ضعیف می شود ؛ اگر تماس دوام یابد به ابتذال می کشد و تنها ، با بیم و امید و تزلزل و اضطراب و " دیدار و پرهیز " زنده و نیرومند می ماند ، اما دوست داشتن با این حالات نا آشناست ؛ دنیایش دنیای دیگری است.

 _ عشق گاه جابجا می شود و گاه سرد می شود و گاه می سوزاند ؛ اما دوست داشتن از جای خویش ؛ از کنار خویش ؛ برنمی خیزد ؛ سرد نمی شود که داغ نیست ؛ نمی سوزاند که سوزاننده نیست.

_ عشق غذا خوردن یک حریص گرسنه است و دوست داشتن " همزبانی در سرزمین بیگانه یافتن " است.

_ عشق نیرویی است در عاشق ؛ که او را به معشوق می کشاند ؛ دوست داشتن جاذبه ای است در دوست ؛ که دوست را به دوست می برد.

_ عشق تملک معشوق است و دوست داشتن تشنگی محو شدن در دوست

_ عشق هرچه دیرتر می پاید کهنه تر می شود و دوست داشتن نوتر.

_ از عشق هرچه بیشتر می نوشیم ؛ سیراب تر می شویم و از دوست داشتن هرچه بیشتر ؛ تشنه تر.

_ عشق لذت جستن است و دوشت داشتن پناه جستن.

_ عشق در دریا غرق شدن است و دوست داشتن در دریا شنا کردن.

                                            "استاد دکتر علی شریعتی"